Izaberi jezik:

Dragan Novaković

  • Adresa: /
  • Email: /
  • Telefon: /
  • LinkedIn: /

Beograd.

PERIODIKA

ISLAMSKA ESHATOLOGIJA

Predstavljeno je višestruko složeno i naučnoj i stručnoj javnosti nedovoljno poznato pitanje islamske eshatologije. Nastojeći da se taj problem što preciznije i objektivnije razmotri uspostavljena je određena vremenska vertikala na čijem početku je sahrana kao posledica smrti i način na koji se obavlja taj važni obred. Zatim je objašnjen berzah kao vreme provedeno u grobu do ponovnog oživljavanja to­kom koga se duša odvaja od tela i vrše predviđena ispitivanja. Razmotreni su različiti veliki i ma­li predznaci Sudnjeg dana, koji treba da podstaknu vernike na pojačano vršenje dobrih dela i usklađivanje svih segmenata života sa normama vere. Nagovešteni događaji predstavljaju neponovljivu priliku i nevernicima da prihvatajući islamske istine prome­ne ponašanje i omoguće spasenje. Kompletan proces završava se Sudnjim danom obeleženim različitim i složenim iskušenjima, oživljavanjem mrtvih, detaljnim ispitivanjem svih dela učinjenih tokom zemaljskog života i praćenim od anđela, njihovim merenjem na posebnoj vagi i prelaskom preko ćuprije, koja vodi u raj ili pakao. Veličanstveni opisi rajskih uživanja i zastrašujuće strahote pakla naznačene u Kuranu, a detaljno razvijene u hadisima poslanika Muhameda, na pojedinačnom nivou predstavljaju stalni i univerzalni podsticaj islamskim vernicima da ostanu na pravom putu, dok situiranjem u globalni kontekst treba da doprinesu širenju vere namenjene svim ljudima sveta i ojačaju spremnost na dodatna pregnuća zahtevana od verskog ili državnog vođstva.

 

PERIODIKA

USPOSTAVLJANJE ORGANIZACIONOG JEDINSTVA SRPSKE PRAVOSLAVNE CRKVE 1920. GODINE

Predstavljen je složeni proces uspostavljanja organizacionog jedinstva Srpske pravoslavne crkve posle ujedinjenja i obnove Patrijaršije. Pravilno procenjujući da Crkva sopstvenim snagama ne može blagovremeno da formira centralna tela i tako na kanonski način otkloni ranije uspostavljene razlike između pokrajinskih crkava, državni organi su kroz dve uredbe centralizovali upravnu i sudsku vlast u Patrijaršiji i utvrdili sastav i nadležnosti Svetog arhijerejskog sabora i Sinoda. Efikasnost državnih organa proistekla je i iz nagoveštenih ustavnihrešenja, prema kojima bi priznatim verama, na osnovu ranije usvojenih i izdatih dokumenta, bila garantovana ravnopravnost. Nespremnost naroda u pojedinim delovima države da se liši autonomnih prava stečenih pod stranom vlašću, uspešno je neutralisana pozivanjem na više ciljeve i usaglašenom akcijom državnih i crkvenih organa. Koristeći iskazivanu kooperativnost episkopata opredeljenog da ne prihvati promene iz kojih je proizlazilo gubljenje državnog statusa Crkve, država je postepeno uspostavljala kontrolu nad različitim segmentima crkvenog života. Državni kontrolni mehanizmi često su bili na granici kršenja kanonskog poretka, ali tu ocenu treba posmatrati u kontekstu činjenice da je Crkva uspešno prevladala teškoće, uspostavila or ganizaciju i formirala organe sposobne da je predvode kao celinu i preuzmu odgovornost za vršenje misije i delovanje u novim uslovima.

ç